Jan en Jannie Backers: Zuid-Turkije - 19/10/04 - 31/10/04
19 oktober
En ineens was het 19 oktober, de lang gekoesterde dag dat Jan en ik naar Bas en Jacq in Turkije gingen. 's Morgens vroeg met de trein naar Schiphol, waar we na 1 uur vertraging in een vliegtuig vol met vakantiegangers en jengelende kinderen naar Dalaman vlogen. Snel met de taxi naar Göcek waar Bas en Jacq aan de kade lagen. Het was heerlijk om ze na 4 maanden weer terug te zien. Na een welkomstdrankje aan boord zijn we ‚s avonds heerlijk wezen eten in het dorp, waar ze ons nog even te pakken hadden met de prijs van de gamba's.
20 oktober
Na eerst boodschappen te hebben gedaan zetten we koers richting Fethiye. Het was een heerlijke zeiltocht, mooie halve wind en we zeilden dan ook 7,5 knopen. We ankerden in de baai, waar we ge-BBQ hebben. Heerlijke lambsracks en turkse gehaktballen, salade en het overbekende stokbrood en nog een heerlijk toetje. Het was weer perfect. ‚s Avonds lekker winkelen in Fethiye, nog een afzakkertje en lekker naar bed.
21 oktober
Vanmorgen weer stralend weer. Jacq is al bezig met haar ochtendgym en zwemt een aantal rondjes om de boot. Na het ontbijt gaan we boodschappen doen en besluiten ‚s middags richting Marmaris te varen. Na de lunch (gebakken eieren met spek) varen we uit. Maar al gauw draait de wind en trekt behoorlijk aan, zodat we besluiten een andere koers te varen. Bas reeft het grootzeil en de fok, we gaan nog steeds als een speer. We ankeren in de Cold Water Bay, waar een heel leuk restaurant is en daar gaan we vanavond eten. De restaurant-eigenaar komt ons ophalen met zijn bootje. Na een behoorlijke klimtocht zijn we bij het restaurant. Er brandt daar een groot vuur en de kooltjes van dit vuur worden op de grond gestrooid, rooster erover en daar wordt het vlees op gegrild. Das was weer eens wat anders als in een nette keuken. Na het eten werden we in pikkedonker weer naar de boot gebracht.
22 oktober
Vanmorgen in hetzelfde restaurant ontbeten (zat bij de prijs van het avondeten in) en inmiddels heeft Caroline gebeld dat ze voor haar werk in Izmir moet zijn en het weekend naar ons toe wil komen. We spreken met haar af dat wij naar Marmaris gaan, dat is een tocht van ongeveer 50 mijl, er staat weinig wind dus dat wordt de hele dag moteren. Het is prachtig weer dus we vermaken ons wel. Tante Truus gaat aan (dat is de stuurautomaat), Bas vist een beetje en we hebben allemaal nieuwe lektuur en boeken. Om 17.30 uur zijn we in Marmaris. Caroline heeft gebeld dat ze de bus van 18.00 uur neemt en is dan om 10.00 uur in Marmaris. Ze weet feilloos te boot te vinden en ineens staat ze op de steiger. De zusjes konden weer lekker bijkletsen.
23 oktober
Vanmorgen shoppen in Marmaris. Jacq en Car gingen op spijkerbroekenjacht en wij gingen Marmaris ontdekken. Het is een schattig plaatsje met heel veel kleine winkeltjes met allemaal dezelfde koopwaar. Na de lunch lekker gezwommen in het luxe zwembad wat bij de haven hoort. Na borreltijd werden we getrakteerd op een etentje in een typisch Turks restaurant. Was lekker en de bediening heel vriendelijke. We kregen van de zaak nog een toetje en koffie toe.
24 oktober
Vandaag besluiten we lekker niets te doen, heerlijk bij het zwembad gelegen en na de lunch nog even in Marmaris rond gekeken. Op de boot lekker geborreld en laat gegeten. Na het eten kwamen David en Wendy (dat zijn onze buren) borrelen, werd heel laat die avond maar heel gezellig.
25 oktober
Vanmorgen laat uit bed en Bas hoort een klagend geluid uit de boot van David komen. Wat bleek, David was heel ongelukkig gevallen en gelukkig lag er naast David een arts met zijn boot,die op het gejammer af kwam. Hij constateerde een paar zwaar gekneusde ribben. Heel pijnlijk en lastig. Wederom 's middags lekker gezwommen en aan het eind van de middag nog even lekker gewinkeld met de meisjes. De mannen gingen op tijd naar bed en wij hebben nog een poosje gekletst.
26 oktober
Vanmorgen om 8.00 uur Car naar de bus gebracht en uitgezwaaid. Gisteravond hadden we al een hele grote supermarket ontdekt vlak naast het busstation, dus daar boodschappen gedaan.
Lekker varen en we liggen in een prachtige baai voor anker en gaan BBQ-en. De baai heet trouwens Serge Limani. We kijken uit op de koeien en geiten. Met de eigenaar van het restaurant hebben we een poosje zitten praten, we waren daar op dat moment de enige boot.
27 oktober
Bas heeft gisteren telefonisch contact gehad met Renee en Edith (die kent hij via Internet). Zij liggen met de boot op het Griekse eilandje Simi dus varen we op de motor daarheen.
Renee en Edith hebben dit voorjaar hun boot "de Allondra" in Kroatie gekocht. Prachtig schip. Aangekomen op Simi liggen we haast naast hun. Ze nodigden ons uit om bij hun te komen BBQ-en. Jacq scoorde wel weer met haar knoflookbrood en gegrilde groenten en als toetje bananen met drank op de gril. Heerlijk. Renee en Edith hadden een boxer aan boord en die heette ook Bas. Simi was heel gezellig met een heel oud centrumpje.
28 oktober
Vanmorgen lekker gewandeld en goede rose gekocht. Gisteren wijn gekocht die direct door de gootsteen kon. Renee en Edith kwamen nog even koffie drinken. Daarna zetten wij koers naar Rhodos. 2/3 van de tocht konden we zeilen en de rest moteren. Om een uur of 5 varen we de haven van Rhodos binnen, de haven ligt in het oude centrum. Het is hier ‚s avonds een stuk frisser als in Turkije. We blijven hier morgen ook nog liggen en gaan dan het oude centrum bekijken.
29 oktober
Bas en Jacq gaan de boot opruimen en nog wat winterspullen kopen en wij gaan op ons gemak Rhodos verkennen. Het oude centrum heeft om het stadsdeel een grote stenen muur, soort vesting, welke nu door de overheid helemaal gerestaureerd wordt. Terug op de boot alleen maar geluierd. ‚s Avonds hebben we bij een stel, hij Italiaan en zij Nederlandse, ze runden in het oude centrum een hotelletje, een glaasje wijn gedronken. Bas had de Italiaan als eens ontmoet. Daarna op hun advies ergens heerlijk grieks gegeten.
30 oktober
Onze een na laatste dag aan boord en terug naar Marmaris. Weinig wind, dus het wordt afwisselend zeilen en moteren. En het blijft maar prachtig weer. Terug in de haven van Marmaris staat David (de man van de ribben) al op de steiger. Hij kan zich weer een beetje redden. Moet ook wel want hij heeft vandaag een auto gehuurd en zijn vrouw en zoontje naar het vliegveld gebracht. Zij blijven 14 dagen in Nederland. We lopen voor de laatste keer nog even de stad in en gaan nog lekker Turks eten. Terug op de boot komt David nog even bijkletsen.
31 oktober
Onze laatste dag. Wat is onze vakantie omgevlogen. Na een lekkere douche en ontbijt gaan we nog een laatste kadootje kopen en besluiten dat we aan het eind van de middag met de bus naar Dalaman gaan. We vliegen pas om 22.45 uur, dus hebben alle tijd.
Ik vergat nog te melden dat we afgelopen donderdag even na elkaar 2 telefoontjes kregen over jonge mensen, die we goed kenden, die waren overleden. Ik heb me dat onbewust kennelijk zo aangetrokken dat ik 's nachts een nachtmerrie kreeg. Ik droomde dat er een hele grote vogel op mijn hoofd plofte (en daar ben ik als de dood voor) en achter mij almaar gefladder in de kajuit. Ik durfde me niet meer te bewegen en riep in doodsangst om hulp. Bas heeft me wakker gemaakt.
Na een late lekkere lunch, spullen pakken en Bas en Jacq brengen ons naar het busstation.
Ik heb altijd een beetje moeite met afscheid nemen, maar de wetenschap dat hun het daar heerlijk hebben, helpt, en dat we ze met de feestdagen alweer zien.
Bedankt voor jullie gastvrijheid, het was een heerlijke vakantie en wij vonden het voor herhaling vatbaar als jullie ons nog een keer willen hebben.
Jan en Jannie
29-11-2004, door Jan en Jannie Backers
|
