Jeroen en Natalie: Athene-Syros - 12/07/04 - 16/07/04
Zaterdag 24 juli:
Het aftellen is eindelijk werkelijkheid geworden: we gaan op vakantie naar Bas & Jack in het Griekse Athene. Wat hebben we er zin in. Weg uit het regenachtige Nederland op naar de Griekse zon. Terwijl we onderweg zijn naar Schiphol krijgen we een sms-je. Het regent en onweert ! Het moet niet gekker worden, terwijl het juist in Nederland nu wel TOP weer is. Op Schiphol kopen we nog de nodige vieze drankjes en andere spullen en hopen Patricia en Alfons in de gate tegen te komen. Dit is niet het geval. Ze zitten dus op een andere vlucht. Om kwart voor tien stipt, zoals het ook geboekt was, stijgen we op. De vlucht verloopt vlekkeloos en rond 02.00 uur Griekse tijd komen we aan in Athene. Jeroen is fris en fruitig na zijn "redelijk aanwezige " powernapje in 't vliegtuig. Als we de telefoon aanzetten blijkt al snel dat Patricia & Alfons ook rond diezelfde tijd zijn geland. Huhh….. ?? Blijkt dat zij al vanaf 12.15 uur vanmiddag onderweg zijn met een drama vlucht uit Milaan. Ach ze waren gewoon solidair met ons zodat we samen een taxi naar de haven konden delen. Deze bleek verder weg dan ons was verteld. Na een uur rijden zijn we er dan eindelijk.
Op 1 boot in de haven brandt nog licht en Bas & Jacq komen ons tegemoet lopen. Je ziet die 2 negertjes bijna niet in het donker. Op de boot werd de champy gelijk ontkurkt en de vakantie is voor ons nu echt begonnen.
Van de regen en onweer is gelukkig niets meer te merken en het is zelfs drukkend warm. Heerlijk om weer bij te kletsen. 'T is net of ze niet zijn weggeweest. De alcohol glijdt lekker naar binnen. Nee niet bij mij want ik ben tenslotte zwanger. Lekker gepland … Maar het mag de pret niet drukken. De tijd vliegt voorbij en we zien de zon opkomen. Het is half acht en een mooie tijd om te gaan tukken.
Zondag 25 juli
Een uur of tien branden we de hut uit. Wat is het allejezus heet !! De praatjes zijn iets rustiger dan een paar terug en we worden ff rustig wakker met een paar koppen koffie. Sjaakie is een eigen brood aan het bakken en Bassie is een roerei aan het maken. Het tempo ligt gelijk al een stuk lager want we moeten allemaal erg wennen aan de hitte en het weinige slapen. Tijdens het ontbijt/brunch/lunch wordt een plan de campagne gemaakt. Een dagje Athene, dat gaat 't worden. Maar als mannen de met de plaatselijke "Zorba de Griek" naar de supermarkt gaan en voor de boot weer worden afgezet (wat een luxe !!) met de nodige alcohol en andere lekkere hapjes, is het plan veranderd. Thank god ! 'T is ook veel te warm om nu door de stad te sjokken dussss, we gaan zeilen. Hoera !! Trossen los en bamos.
Tussen de grote containerschepen door spot Jacq een, jawel, DOLFIJN.
Sjaak reageert zo enthousiast dat Bas zich te pletter schrikt. Hij neemt gelijk het roer over want dat gelul moet hij niet een 2de keer hebben. We boffen wel dat we gelijk de 1ste dag dit al meemaken. Helaas is het niet alleen vreugde wat de klok slaat want nog geen tel later is Patricia de vissen aan het voeren…. Het roerei is niet helemaal goed gevallen. Aan het gezonde brood van Jack kan het natuurlijk NOOIT hebben gelegen ! Aan het einde van de middag komen we aan in Salamis, 'n eiland vlakbij Athene. Tijd voor een plonsje. Wat een verademing! Het water is werkelijk goddelijk en we kunnen eindelijk met z'n allen afkoelen. Het eerste drankje mag weer, want de 5 zit immers in de klok. Van al die zon, zeilen en alcohol word je best rozig, dus ik besluit even te gaan liggen en als ik wakker wordt liggen we al in een haven en staat het eten al op tafel. Sjaakies inmiddels beroemde tomaten salade met feta en een echt Griekse "Ahumm" pasta salade. Patricia moet al kotsen bij het idee, maar met z'n vijven gaat het ook schoon op. Nos de problemos. Vanavond doen we het rustig aan en gaan we vroeg 't mandje in. Ja, ja we zijn tenslotte ook geen 20 meer.
Maandag 26 juli
Welke idioot heeft zijn/haar wekker gezet ?!?! En wel om 08.00 uur. Nou diegene slaapt er in ieder geval doorheen. Gelukkig kunnen we de slaap weer vatten en om uurtje of 10 is het hele schip wakker. Na een yoghurtje met koffie, de nodige poepbeurten, is het tijd om de plaatselijke markt te bezoeken. Vis & fruit wordt er gekocht en terwijl de dames de plaatselijke supermarkt leegplunderen zitten de mannen met hun luie reet op het terras. Ze hebben hier prima plees maar waar ik normaal gesproken nooit last van heb, gebeurt hier nu wel. Ik kan niet poepen! Ach ja 't is niet altijd rozengeur & wodka lime !! Vandaag een rustig dagje. We gaan buiten de haven voor anker liggen en in no time liggen we met z'n allen in het water. Zalig… Rond de borreltijd komt de drank en de nodige vieze praat weer boven tafel. Ik vind dat we de boot beter kunnen omdopen tot "spelbreker" want Bas heeft zoals altijd alles maar dan ook ALLES in de gaten. De mannen besluiten om te gaan vissen. En wat Bas al die tijd nog niet is gelukt, lukte Jeroen 2 keer: namelijk vissen vangen. Helaas belanden ze niet op de BBQ want daar zijn ze iets te klein en te lelijk voor. We blijven lekker voor anker liggen, eten Sjaakies beroemde tomaten salade, maken een heerlijke aardappelsalade en vis van de BBQ. Helemaal OK en erg gezellig.
Dinsdag 27 juli
's-Ochtends wakker worden en lekker een plonsje overboord doen. Jee, dat is toch wel het ultieme vakantie gevoel. Wat is dit TOP. Rondje of 2 zwemmen rond de boot en vervolgens afdouchen achterop het dek. Afdrogen is overbodig dat gaat vanzelf door de zon en de wind. We vertrekken deze dag vroeg vanwege de wind. De wind is in de morgen is een stuk rustiger dan in de middag. We zijn solidair met Patricia. Maar toch mag het niet baten. Ondanks de pillen, vroeg vertrekken en alle andere regels die we in acht nemen uit Sjaakies nieuwe boek "Dokter aan boord" (gekregen van Ragnar & Sharon) is Patricia wederom de vissen aan het voeren. Misschien ligt het wel aan de drank van de avond ervoor ?!? Voor het eiland Aegina gaan we voor anker. Het is wederom bloedheet en daarom heerlijk om een plons te doen en af te koelen. Bas zit weer eens lekker te klieren, want een dag niet gekloot is een dag niet geleefd voor Bas. Zelfs de deining van het schip wordt Patricia te veel dus na de lunch gaan we de haven maar opzoeken. Het is hier niet om uit te houden zo heet. Geen zuchtje wind en de zon vol op de kop. We liggen in een schattig haventje aan de terrasjes. Prima… Een ijsje doet voor een paar minuten wonderen, maar de overheerlijke bank waar we even later op belanden om een drankje te doen is goddelijker, zeker voor onze inmiddels tere billetjes. De truc is het terras uit te zoeken met de lekkerste stoelen aangezien je op de boot na een paar dagen echt een houten reet krijgt. De kussens op deze banken zijn een walhalla voor onze billen. Ik weet niet meer voor hoe lang we er hebben gezeten maar uiteindelijk moesten we opstaan om boodschappen te gaan doen. Het plaatsje waar we zijn aangekomen is best groot en er is een gezellige winkelstraat, helaas is hier niet de supermarkt. Na een lange wandeling vinden we 'm en we kopen allemaal lekkere dingetjes om vervolgens terug te lopen naar de boot. Wederom kon Bas zich weer niet gedragen in de supermarkt. Kleine kinderen plagen en gewoon lekker Hollands lullen…
Jacq en ik zetten ons beste beentje voor en maken een voortreffelijke maaltijd al zeg ik het zelf. Na het eten hebben we een discussie over het schippersbestaan. Waarna Sjaakie en ik rond de klok van 01.00 uur in de kroeg belanden. Er zitten alleen maar dronken, hitsige mannen aan de bar die we maar niet van ons af kunnen slaan. 1 voordeel heeft het wel, ze willen maar al te graag voor onze drankjes betalen en Jacq hapt gretig toe. Na 2 drankjes en 4 x hetzelfde verteld te hebben zijn we het zat en we besluiten terug te gaan naar de boot. Als we daar aankomen doen we erg ons best om stil te zijn zodat niemand wakker wordt. Maar ook die hebben de benen genomen en zijn lekker friet aan het halen. Mmmm wat een geschenk zo om half 4 's-nachts.
Woensdag 28 juli
's-Morgens vroeg (nou vroeg 't was een uur of 10) worden we de hut uitgebrand. Sommigen hebben een spijker in hun hoofd maar ik heb nergens last van. Goh wat vreemd! Een lekker ontbijt met een paar kopjes koffie doet wonderen. We pielen wat aan, kletsen met onze gezellige Nederlandse buurman die het prima voor elkaar heeft. Zomers zeilen in het Middellandse Zee gebied, 's-winters skiën in Frankrijk. Wat een leven !
We varen op de motor naar de overkant van Aegina, het eiland Angistri. Onderweg ruiken Jacq en Patricia een zure lucht, die komt uit de slaapkamer van Alfons & Patricia. Eerst krijgt het vuilnis de schuld maar al snel werden dat de schoenen van Patricia. Jezus wat een stank !! Alfons krijgt een eureka en zoekt het in de bakkist. Als die opengaat valt zowat iedereen flauw van de meur. Blijken er nog 3 in verre staat van ontbinding verkerende wormen in te liggen. Deze waren een aantal dagen geleden gekocht om onze mannen serieus te laten vissen. Alles en iedereen krijgt de schuld behalve zij zelf ! In Angisti zijn vele mooie baaien. We zijn niet de enige want al vele mooie plekjes zijn bezet. Natuurlijk weten we toch nog een heel mooi plekje te bemachtigen en we nemen snel een plons. Snorkelen kan hier prima. Het water is hier glashelder (op de meeste plaatsen) en lekker rustig. We lunchen, lezen en zwemmen wat. De dag vliegt voorbij, zoals alle dagen hier. Om 18.00 uur vertrekken we richting Perdika, een heel schattig klein haventje op het eiland Aegina. Dit is echt een typisch Grieks dorp uit de boeken. Bijna geen toerist te bekennen maar wel veel vissersbootjes. Als we zijn aangelegd komen er Griekse kinderen naast de boot vissen. Zij hebben alleen een lijntje met wat haakjes en halen tot verbazing van "onze" mannen in no time de ene vis na de andere binnen. Wat een giller ! En dat zonder hengel. Deze keer wordt de hengel maar niet uitgegooid want ach die visjes zijn veel te klein ! Ja, ja. Inmiddels is het al laat en hebben we geen zin meer om te koken. Bovendien is het hier zo leuk, hier m oet worden gegeten op de gezellige boulevard. Zo gezegd zo gedaan, we laten lekker Grieks voor ons koken en daarna nemen we een lekker afzakkertje op een terras met een super mooi uitzicht over de baai.
Donderdag 29 juli
Met veel tam-tam worden we gewekt. Er is een Dog Shark gevangen volgens onze buurman. Wat een joekel, zeker een meter of 3,5 / 4 !! Aan z'n staart wordt hij met een takelwagen in de vrachtwagen geladen. Het halve dorp is uitgelopen en aanschouwen dit gebeuren. Met onze eigen slaperige bekkies staan wij het schouwspel te aanschouwen. Even later komt de vrachtwagen weer terug en dan wordt de haai vakkundig op de kade in mootjes gehakt. Hij gaf nog een laatste stuiptrekking en dan is hij echt kassie wijlen. Zijn ogen geven gewoon licht, zo helder zijn ze. De huid voelt aan de ene kant zacht en naar de andere kant aan als schuurpapier. Het verder opensnijden hoef ik niet te zien maar de mannen moeten dit natuurlijk meemaken. Na dit uitje gaan de trossen los. Helaas staat er weinig wind en moeten we op de motor. Voor Poros vinden een hele mooie baai, welke prima is voor weer een plons en onze dagelijkse douche. Zoals elke dag zwemmen, eten en drinken we wat maar vooral lekker luieren. Voordat je het in de gaten hebt is het alweer voorbij. Poros is een prachtige plaats en eiland. Vreemd genoeg is het minder druk dan andere jaren (volgens de locals) op de Griekse eilanden. Zij geven de olympische spelen de schuld, terwijl je eigenlijk het tegenovergestelde zou verwachten. Je kan hier prima winkelen, wat we natuurlijk dan ook meteen gaan doen. Vanavond hebben de mannen kook beurt. Tot ons grote ongenoegen komt er weinig van terecht. De kip is bedorven en het gehakt wat we halen is diepgevroren. Ach wordt het toch gewoon "friet met mayo". De mannen komen er weer makkelijk vanaf maar lekker is het wel! Een vette bek op z'n tijd kan zalig zijn. We besluiten nog een neut te gaan halen bij de Malibu bar wat er erg gezellig uitziet. Als we menukaart zien, besluiten we toch die neut maar op de boot te nuttigen.
Vrijdag 30 juli
Lekker een relax dagje. Geen bestemming vandaag. We blijven in Poros omdat het hier vandaan makkelijk vertrekken is voor Alfons & Patricia en zij vertrekken zaterdag vroeg. Bovendien hoeft Patricia zich dan een keer geen zorgen te maken over haar zeeziekte. Het is wel veel te heet om in de haven te blijven liggen dus we varen naar dezelfde ankerplaats als de dag ervoor. Lekker bakken en braden in de hangmat. Wat hebben we het weer slecht ! Ook de innerlijke mens wordt niet vergeten. "s-avonds doen de mannen een 2de poging koken. Spaghetti wordt 't. De gehakt is inmiddels ontdooit, dus nu moet het lukken. Natuurlijk worden de nodige drankjes erbij gedronken en zo ook het afscheidsborreltje voor Alfons & Patricia. Als toetje willen we nog een lekker kopje koffie doen en Alfons biedt zich aan om dit te gaan zetten. Echter hierbij vergeet Alfons het verschil tussen de zoet- en de zoutwater kraan!! Toen Sjaak een slok zoute thee nam proestte zij alles direct weer uit en werd er nog maar een flesje opengetrokken om de smerige smaak te vergeten.
Zaterdag 31 juli
Al heel vroeg in de ochtend, het is geloof ik 05.30 uur, vertrekken Alfons & Patricia. Bas, Jacq en Jeroen gaan mee om ze uit te zwaaien. Ik krijg mijzelf niet uit bed gehesen. Het duurt best lang voordat ze weer terugkomen en ik kan de slaap niet meer vatten. Als ze dan eindelijk terugkomen komt de aap uit de mouw. Ze hebben een lekkere crêpe met cappuccino genuttigd.
Iedereen is nog duf en van vroeg vertrekken komt niets terecht. We duiken allemaal de koffer nog even in. Als we onze ogen openen is het al 10.00 uur en zijn we nog steeds een beetje müde. Na een rustig ontbijt besluiten we naar Hydra te zeilen. Onze buren liggen in ons anker maar na een beetje pielen is dat ook weer opgelost. Als we onderweg naar Hydra zijn zien we een groep dolfijnen. WOUW ! Wat een fantastisch gezicht. De één springt nog hoger en mooier dan de andere. Volgens Bas gaan we ze kruisen dus ik pak de camera. Dit moet worden vastgelegd ! Met de telelens in de aanslag ben ik net te laat. Balen, want dit prachtige moment had ik graag willen vastleggen op de gevoelige plaat. Deze dolfijnen zijn niet sociaal want ze laten zich daarna niet meer zien.
Helaas kunnen we weer niet zeilen. De wind komt van de verkeerde kant en later is het zelfs windstil. We zijn blij dat er ook een motor in het schip zit. Na lekker voor anker te hebben gelegen varen we Hydra binnen. Het overtreft onze verwachtingen. We hadden in het grote Griekse zeilboek wel gelezen dat dit mooi was maar nog mooier dan Poros hadden we echter niet verwacht. Het haventje ligt in een kom met daaromheen het hele stadje. Het is hier nog relaxter dan relaxt. Dit schijnt ook het enige eiland te zijn zonder auto's, brommers of wat voor vervoersmiddelen dan ook. Het enige vervoersmiddel wat ze hier kennen zijn de ezels. Jeroen kan deze tot vervelends toe perfect imiteren!
Van oudsher is dit een kunstenaarsdorp en dat is goed te zien. Er zijn veel galerieën, musea en sieraden winkels. OK, je moet een goed gevulde beurs meenemen maar dan heb je ook wat. Voor Jacq is het een beetje afzien. Ze moet nog steeds denken aan het voor de opstappers inmiddels bekende "slippers" verhaal. Als we nog geen 5 minuten hebben aangelegd stapt er een Noorse buurman aan boord. Of we nog reistips hebben? Binnen 5 minuten brandt hij los over het bedrijf van z'n broer en raakt niet meer uitgepraat. Als Sjaak en ik dan ook nog eens zijn naakt reportage met z'n vriendin te zien krijgen (elke keer keurig zijn pielewappie afgeschermd) besluiten we de mannen alleen te laten en lekker ongegeneerd te gaan shoppen, zonder portemonnee. Lekker veilig! Goh, wat is het hier gezellig. De mannen zijn helemaal in hun element en wij ook. De motorboten die in deze haven liggen zijn MEGA en de Prada vrouwtjes die het dek verlaten zien er ook niet onaardig uit. De ene Titanic (om in Bas en Sjaakies taal te spreken) is nog groter dan de ander. Zelfs de crew staat strak in 't pak op het dek. Ja, je kijkt je ogen hier uit. Ook het aanleggen van de schepen gaat hier anders. Ze liggen niet zij-aan-zij maar iedereen ankert met de kont naar achteren en als de kade vol ligt schuift de volgende boot gewoon in het gaatje ervoor, met als gevolg dat de hele bemanning van de punt naar de kuip loopt. Wat nou privacy, maar zolang het mooie dametjes zijn hoor je onze mannen niet protesteren. Het gaat hier allemaal heel gemoedelijk. Wat een top locatie!!
Zondag 1 augustus
Beetje slecht geslapen vannacht. Piepende lijnen, een snurkende Jeroen en brallende Amerikanen. Maar het mag de pret niet drukken. Vandaag gaan we voor de verandering niets doen. We blijven liggen waar we liggen en verroeren ons niet. Als we water tanken en moeten afrekenen vraag de beste man er €10,00 voor. Ik geef hem het geld maar het blijkt veel te veel te zijn. Weet ik veel! Ik laat me niet op mijn kop zitten door die ouwe oplichter en ga verhaal halen. Hij heeft mooie praatjes maar ik houd voet bij stuk én met resultaat. We krijgen de helft van ons geld terug. OK dat was wel weer genoeg inspanning voor n hele dag. We lezen wat, maken gebruik van 't internetcafé en voordat we het weten ligt de haven al weer vol! De val van 't grootzijl is bijna door en moet ook gerepareerd worden. Ik dacht dat ik een "gereedschapswinkel" had gezien, maar kan 'm niet meer vinden. Volgens de mannen heb ik last van zwangerschapsvergeetachtigheid, maar ik laat het niet op me zitten. Als ik alleen ben zoek ik de winkel op. Helaas is het zondag en dus zijn de winkels dicht en herken ik het niet 1-2-3. Toch weet ik 'm te vinden en kom ik toevallig de eigenaar tegen, die best wel even 40 meter lijn aan me wil verkopen. Gelukkig zijn hier ook nog aardige mensen. De mannen kijken raar op als ik met hun lijntje kom aanzetten. HA! Wat nou zwangerschapsvergeetachtigheid. We besluiten die avond onze gastvrouw en -heer te trakteren op een heerlijk etentje. Eerder hadden we een super restaurantje gespot: Moïta. Dat moet het worden vanavond, tenslotte hebben we dat wel verdiend na zo'n vermoeide dag J.
De aankleding van dit restaurantje is prachtig mooi. In een tuin onder de Bougainville zitten we aan een met linnen bedekte tafel met aardewerk borden en wijnglazen. Wat n luxe. De kaart is top en zo ook de gerechten, wijn en personeel. We laten 'm voor de verandering 'ns flink uit onze broek hangen en genieten in volle teugen van een 3-gangen menu.Van de eigenaar krijgen we zelfs een fles wijn aangeboden omdat we Nederlanders zijn en hijzelf ook 1 jaar in Tilburg heeft gewoond. Blijkbaar heeft hij ons lovend horen praten over zijn restaurant en was het wel 'n flesje waard. Maar eerlijk is eerlijk. Dit restaurant is echt een must voor mensen die Hydra nog gaan bezoeken.
Maandag 2 augustus
Vandaag zouden we een beetje bijtijds vertrekken maar daar komt niets van terecht. Iedereen heeft toch last van een lichtelijke kater. Bovendien moeten Bas & Jeroen nog "even" langs de havenpolitie om liggeld te betalen maar komen pas na dik 1 uur terug. Bas & Jacq moesten zich namelijk nog laten registreren om te mogen varen in Griekenland, iets wat ze wel al hadden nagevraagd maar elke keer was ontkend. Tja en zo vlot zijn de mensen hier ook weer niet. Bovendien moet de val van het grootzeil nog gerepareerd worden en zijn de dames praktischer dan de mannen want terwijl zij een nieuwe lijn van weet-ik-hoeveel willen aanschaffen, komen wij op het idee om alleen het kapotte stuk eraf te halen, dat toch aan het uiteinde zit. Eerst kijken zo ons aan alsof ze het in Keulen horen donderen en vervolgens kunnen ze zich voor hun kop slaan dat ze dat zelf niet bedacht hebben. Kunnen we even vangen voor deze tip?!?!? Als we dan eindelijk kunnen vertrekken is het al middag. We zijn de laatste boot die vertrekt. Ach we hebben geen haast. Er staat zowaar een lekker windje dus de zeilen kunnen gehesen worden. De bestemming wordt Spezai. Van het plaatsje zien we niet veel want we gaan voor de 2ex deze vakantie ankeren. Nadat we net 1 uur goed en wel liggen wil een Griek met zijn huurbak ook ankeren en gooit zijn anker wel heel erg dicht bij die van ons uit . Als 2 ware waakhonden verdedigen Bas & Jacq hun eigen bezit. Er ontstaat een discussie. De beste huurbak schipper beweert dat hij weet wat hij doet, hij zeilt tenslotte al 40 jaar!! Toch kiest hij eieren voor zijn geld na wat gescheld en haalt het anker weer in en gaat ergens anders liggen. Hij kan het niet nalaten om nog een sneer te geven: " You Dutch people are usually more polite!" Ja, ja. We nemen er nog 1 op. Het is knus om te eten midden op het water. Ik hoop eindelijk lekker te kunnen slapen op de deining van de golven.
Dinsdag 3 augustus
Het slapen was niet echt een succes. Piepend stuurwiel en een woelende Jeroen en half 6 een wekker die afging. Tja het leven op een zeilboot gaat niet over rozen. Vandaag moeten we vroeg uit de veren omdat we zo'n 70 mijl moeten varen om in Kythnos te komen. Een pittig stukje van zeker 8 uur waar geen eilanden als stoppunt kunnen fungeren. Om kwart over 6 staan alle "hands on deck" en kunnen we vertrekken. Het is prachtig om de zon te zien opkomen tussen de eilanden. Minder prachtig is het als Jeroen heeft zitten poepen en ik daarna mijn tanden wil poetsen. Het onvermijdelijke gebeurt: Ik ga over mijn nek.
We hadden gehoopt om veel dolfijnen vandaag te zien omdat die schijnbaar 's-ochtends vroeg redelijk aanwezig zijn, maar helaas spotten we er geen 1! De enige zeehondensnuitjes die ik zie, zijn die van mezelf. Wel zien we de zon prachtig tussen 2 eilanden oprijzen vanuit het water en dit is machtig mooi om te zien. Met 7 knopen op de teller kunnen we heerlijk zeilen, alleen helaas niet voor lang. Af-en-aan kunnen we de motor starten dan weer de zeilen heizen, maar om 5 uur 's-middags, 11 uur na vertrek liggen we in een schattig piepklein haventje genaamd Loutron op het eiland Kythnos. Na zo'n lange tocht is het een verademing om een plons te doen. Normaal gesproken doen we dat niet in een haven want dan zwem je letterlijk tussen de drollen, maar hier is het kristalhelder. Het was heerlijk om zo'n lange ruk te zeilen, maar als ik op de kade sta dein ik nog heen en weer. Niemand heeft zin om te koken en af te wassen dus we trakteren onszelf op een diner voor 4. Het mini strandje wat zie hier hebben, hebben ze heel gezellig aangekleed met de terrasjes van restaurantjes. Ook al ziet het er prima uit, we besluiten in een straatje achteraf iets te eten. Buikjes rond rollen we van tafel af en dat voor maar €50,00 met z'n 4-en! Kijk dat is nog eens leuk uit eten. Het afzakkertje wordt op de boot genuttigd. De restjes Ouzo, gin, Boswandeling en Metaxa worden even soldaat gemaakt. Wat ook apart is, is dat de maan opko mt als het allang donker is. Dit keer is dat rond een uur of 11. Een rode (geen witte!) vuurbal verschijnt in sneltempo aan de horizon. Een rare gewaarwording maar een prachtig gezicht om te zien.
Woensdag 4 augustus
Eindelijk als een blok geslapen. Wat een zaligheid. Voor de verandering 's-nachts wakker geworden van de kou. Heel apart. De ochtenddouche is een duik overboord, zalig. Daarna even wat boodschapjes doen, lekker ontbijten (ok lunchen want het is al 1 uur in de middag) en op weg naar Syros. 30 mijl varen voor de boeg. Helaas kunnen we de zeilen weer niet hijsen want het is nagenoeg windstil. Het stuurwiel wordt op de automatische piloot gezet en iedereen installeert zich in de kuip of op het dek met een boek. Niet zeilen heeft ook zo z'n voordelen. De aanblik van het eiland Syros ( hoofdstad van de Cycladen) is troosteloos. Kaal, rotsen en dor. In de haven ligt een grote LPG tankboot en het ziet er verder uit als een stad. Niks schattigs. We weten gratis stroom en water te bemachtigen dus wat dat betreft houden we de Nederlandse mentaliteit weer hoog. Van de nood wordt gelijk een deugd gemaakt en de wasje worden "gedraaid" . Dat is hier gewoon je was met waspoeder in een komo vuilniszak stoppen en op het dek in de zon leggen. Kijk zo leer je nog eens wat. Na een heerlijk pasta maaltijd gaan we de stad maar eens verkennen. Grappig is om te zien dat om 9 uur zo'n beetje de boel tot leven komt en alle terrasjes binnen een mum van tijd vol zitten. Kleine kinderen rennen tot 12 uur zeker nog rond en rond de klok van 10 uur beginnen de restaurants vol te lopen, terwijl wij al met het afzakkertje bezig zijn. Zo lelijk als de stad vanaf de buitenkan eruit ziet, zo gezellig is het als je er doorheen loopt. We pikken nog een terrasje mee en nog een drankje op de boot en dan gaan de slaapkamerluiken dicht!
Donderdag 5 augustus
De laatste volle dag is aangebroken. Jeetje wat is de tijd omgevlogen hier. Vandaag staat op het programma dat de motor een grote beurt moet hebben in plaats van de vrouwen. Prima gelegenheid voor Jacq en mij om lekker ongegeneerd te gaan shoppen en dat kan prima hier. Leuke winkeltjes maar wel duur. Bij de eerste de beste winkel is het al raak. Binnen 1 kwartier zijn we al terug met 4 tassen. Mmmm wat een lekker gevoel. Rond 3 uur is de motor dan eindelijk klaar en kunnen we gelukkig het water op. Het zweet gutst van alle kanten van ons hoofd dus een beetje wind in de haren kan absoluut geen kwaad. Gelukkig hoeven we niet lang te wachten voor een frisse duik, want tegenover Syros ligt een klein eilandje met prima baaitjes. Een duik over boord is dan echt een godsgeschenk. Zo helder als het hier is hebben we nog niet meegemaakt. Het is zeker een meter of 15 diep en je kunt hier tot op de bodem kijken. De mannen snorkelen, de vrouwen zijn hun billen aan het drillen met rondjes zwemmen rond de boot. Voor het laatste galgenmaal staat een BBQ op het programma. In een hoog tempo wordt de vis en het kipfilet opgediend. Tja anders zijn de kolen koud. Die ui en paprika kunnen wel wachten en dat terwijl we dat juist met de kip en het vlees willen eten. Resultaat: de groentes worden vergeten en verdwijnen verkoolt in het water. Tonnetje rond door het snelle eten gaan de broeken op de vreethaak en bij Bas staat zelfs er het zweet van op zijn voorhoofd. BBQ-en is zoooo lekker ontspannend. In hoogtreinvaart komt daarachter aan nog meloen, koffie, koekjes en de nodige afzakkertjes. Na wijn en bier hakt de ouzo er goed in en als een nuchtere kip sla ik alles gade.
Vrijdag 6 augustus
Als ik fris en fruitig wakker wordt, ligt de rest nog te ronken. Eerst pak ik mijn tas in en neem dan een heerlijke laatste frisse ochtend-duik-douche. Jacq komt naar buiten en heeft toch wel een lichte kater en last van misselijkheid. Jeroen constateert dat de ouzo er toch wel hard is ingeslagen en Bas heeft ook al niet te best geslapen. Stelletje watjes! Onze dagelijkse zwemoefeningen zijn op deze zonnige ochtend iets minder fris dan normaal, maar dat komt omdat Bas de knoflookpers van de vorige avond aan het schoonmaken is en wij door de teentjes heen zwemmen. Gadver! Na een lekker ontbijtje en de laatste douche-plons zit het erop voor Jeroen en mij. De was van de 2 dagen terug gaat aan de reling en we varen op de motor terug naar de haven van Syros. Daar hebben we nog tijd voor 1 drankje op het terras, voordat we voor lange tijd weer afscheid nemen van Bas en Jacq. Jeroen is iets te vluchtig want in de haast stapt hij nog bijna op de verkeerde veerboot terug naar huis. Het waren 13 prachtige dagen en we hebben enorm genoten dat we een beetje deel mochten maken van jullie grote avontuur.
Bas & Jacq nogmaals reuze bedankt voor alle goede zorgen!
06-08-2004, door Jeroen & Natalie
|
