Alfons en Patricia: Athene-Poros - Lemmer Ahoy ! 24/07/04 - 31/07/04
Het was snel geregeld onze vakantie dit jaar. Ik had Jacqueline aan de telefoon en dezelfde dag hadden we al een vliegreis geboekt naar Athene. We gaan een weekje meezeilen in Griekenland! Niet alleen Jacqueline en Bas waren aan boord maar ook Jeroen en Natalie kwamen in dezelfde week als wij aan boord. We hadden er zin in!
We zouden 24 juli om 12.15uur vliegen vanaf Schiphol via Milaan naar Athene met Alitalia. Het was een redelijk goedkope vlucht en we dachten dan ook al om 18 uur aan te komen in Athene. Maar helaas dit liep anders…
Ten eerste hadden we vertraging op Schiphol, vanwege noodweer in Italie kwam het toestel later aan op Schiphol. Toen we na 2 uur in het vliegtuig zaten naar Milaan kon de reis beginnen. Alleen in Milaan was het helemaal drama, want we hebben daar zolang moeten wachten. We vlogen uiteindelijk pas om 22.30 uur naar Athene!! Nou dan heb je het vliegveld van Milaan wel gezien hoor! Uiteindelijk komen we rond 2 uur 's nachts aan op het vliegveld van Athene en wie staan daar ook? Natalie en Jeroen! Alleen die waren pas om 20.00 uur 's avonds vertrokken uit Amsterdam en die vlogen met KLM.
Voordeel was dat we een taxi konden delen met zijn allen en gezellig met zijn vieren waren. Het was nog best een lange reis vanaf het vliegveld naar de haven. Onderweg in taxi nog de Acropolis gezien. De haven was erg groot! En wat een jachten lagen er overal! Was benieuwd op wat voor boot Jacq en Bas zouden zitten. Dat was ook een megaschip zeg! Super! Toen we daar aankwamen met de taxi op de steiger belden we Jacq en Bas dat we er waren. Er kwamen toen 2 negers op ons afgelopen. Jeetje wat waren ze bruin. Toen naar de boot toe. Echt een droom boot! Niet erg om voor 1,5 jaar hierop te wonen.
We hebben de hele nacht nog geborreld buiten, echt heerlijk, wat een luxe! Daarna gingen we onze hut in en probeerden nog even te slapen.
De volgende dag brandden we onze hut alweer uit, het was erg warm. Buiten op de boot zat je je ook al kapot te zweten (kwam ook wel door de alcohol denk ik). Toen iedereen een beetje wakker was gingen we ontbijten. Jacqueline had zelf brood gebakken en eieren gemaakt. Was stevig ontbijtje! Daarna gingen Jacqueline en ik naar de havenmeester om af te rekenen en gingen we zeilen. Het was supermooi om al die dure jachten te bekijken. De zee was azuurblauw en de zon was goed aan het branden. We gingen op weg naar een ander stekje. Onderweg kwamen we dolfijnen tegen die een stukje met de boot mee zwommen. Wat een geweldige beesten! Helaas was voor mij de reis even wat minder want het heerlijke ontbijt kwam er weer uit. Ik heb daarna even plat gelegen en niet veel meer van de omgeving gezien.
De reis ging naar het eiland Salames. Halverwege de trip even voor anker gelegen en lekker gezwommen. Dat deed goed. Later gingen we in de haven liggen om het avondeten te maken. Tomaten met feta en knoflookbrood en pastasalade, heerlijk! We hadden uitzicht over het hele dorpje dat aan de overkant lag en over het circus. Het circus was volgens mij niet erg druk, want het klonk heel stil. We roken de olifanten. 's Avonds nog een lange avondwandeling gemaakt en toen weer vroeg onder de wol, want we waren toch wel moe van gisteren.
De volgende dag gingen het dorpje verkennen. Het was weer erg warm en het rook in het haventje erg naar riool. We zijn naar de vismarkt gegaan en naar een marktje voor groente en fruit. Het is nog niet zo toeristisch hier en de Grieken zijn hier erg aardig,maar spreken weinig Engels. De dames gingen daarna naar de supermarkt en de mannen gingen een terrasje pakken. We konden alles proeven in de supermarkt. Heerlijke verse Tzatziki en feta. We probeerden nog na te vragen of feta nou eigenlijk wel goed was voor zwangere vrouw. Met handen en voeten kwamen we er uiteindelijk uit: je kon alles wel eten volgens deze dames.Volgens mij zijn ze niet zo kritisch in Griekenland en eten ze gewoon alles als ze zwanger zijn. Dus Natalie ging ook gewoon door met feta eten. Ze had toch ook maar even het thuisfront geïnformeerd of het inderdaad wel mocht .En wat bleek: ze mocht het eigenlijk niet eten. Terug naar de boot. We zijn gaan varen en toen weer ergens midden op zee voor de kust voor anker gaan liggen. Als avondeten hadden we de visjes van de vismarkt op de BBQ gegooid en voor Alfons een kippie. Hele avond nog interessante gesprekken gevoerd en toen maar gaan slapen.
Volgende dag gingen we weer verder varen en bezochten het eilandje Aegina. Dat is echt een bezichtiging waard. We lagen midden in het centrum aan de kade. Meestal kijk je zelf als jaloerse toerist naar de boten, maar nu zitten we zelf als goddelijke toerist op een mooie zeilboot. Het is erg warm vandaag en eigenlijk te warm om nog maar iets te ondernemen. We gaan met zijn allen van boord om maar even wat te drinken onder de airco. Het is anders echt niet uit te houden. Het kostte ons wel een vermogen om hier iets te drinken. Alfons en ik gingen terug naar de boot, want ik kreeg erg veel last van mijn evenwichtsorganen. 's Avonds lekker gekookt aan boord en weer smullen in de buitenlucht aan boord.
Na het eten begon de discussie, die echt tot midden in de nacht doorging. Het ging over de kennis en de interesse van het zeilen. Op het gegeven moment hield de discussie niet op en ik dacht, ik ga maar even pitten. Volgens mij liep het toen allemaal even uit de hand en ik hoorde Jaccqueline en Natalie van boord gaan. Ik kroop weer uit mijn bed, want ik dacht ik kan hun niet alleen laten gaan, maar ik was al te laat. Zij waren wat gaan drinken. Ik wilde hen wel zoeken maar ik wist niet waar ze heen waren gegaan. Jeroen ging slapen en wij zaten nog even aan boord. Na een tijdje wilden wij de dames wel zoeken. Alfons, Bas en ik gingen over de kade lopen op zoek naar Natalie en Jacqueline. Helaas dit was geen succes. Heel veel kroegen waren al dicht. Toen gingen we maar friet eten, we moesten toch wat. Het was midden in de nacht rond 3 uur 's nachts en alles was stil en donker. De friet was heerlijk en op dat moment naderden de dames de boot. Die aten lekker mee. Jeroen balen want die lag al te snurken. Het ging erin als koek.
De volgende dag gingen we lekker rustig aan doen weer. We zochten een leuk baaitje uit om te zwemmen, die heb je veel hier. Daar lekker gezwommen en geluierd en gegeten. Het ging al steeds beter met me, ik had steeds meer zeebenen. Alleen alles wiebelde nog wel constant. Er zit gewoon een steekje los in mijn evenwicht, thats it. 's avonds gingen we naar een leuk haventje, dat moet volgens mij woensdag zijn geweest: Perdika. Wat een schattig klein vissersplaatsje. We kwamen aan en de schipper naast ons wilde alles meteen van Bas weten over het weer. Het scheen dat er veel wind was geweest en ze gisteren de haven niet uit konden komen. Verder lag die man een beetje met zijn familie aan boord te slapen. Ze hadden vast ook een gezellige vakantie. Wij zijn na een heerlijke borrel op de boot gaan eten in het pittoreske vissersplaatsje. Alle restaurants lagen aan de haven, dus welke zou het worden? We wilden graag suflaki eten. We zijn ergens neergestrand en namen op Natalie na, een grote vleesschaal met suflaki en nog veel meer! De kok had er iets moois van gemaakt. Natalie had garnalen maar die bevielen haar niet zo. Ze keek ernaar en moest ze eerst pellen, daar moest ze van kotsen. Maar wat deed de bikkel, ze slikte de kots gewoon door. Tja als zwangere vrouw ben je wat gevoeliger! Daarna hebben we nog een afzakkertje gepakt in een ander leuk tentje, wat er wat moderner uitzag. Toen ging iedereen al vrij snel daarna naar zijn mandje. Je wordt wel moe van de buitenlucht (of toch de drank?)
De volgende dag was ik weer vroeg wakker en ik dacht ik ga alvast brood halen. Eerst even toast met water genomen en een pil voor ontbijt en ik kon er weer tegenaan. Ik stond op en ging van boord en ik zag een horde mensen staan op de kade. Ik dacht ik ga ook even kijken.. en wat een sensatie…. Er was een haai gevangen!!! Ik loop snel terug naar de boot om mijn fototoestel te halen. Ik maakte de anderen wakker en riep: "grote vis, grote vis!" (ik wist nl niet zeker of het een haai was) de haai was gevangen en werd op een vrachtwagen geladen. Hij hing daar op zijn kop, nog levend, met opengereten bek! Ze bleven maar heen en weer rijden. Uiteindelijk hadden ze hem op de kade gelegd en hem in stukjes gesneden. Je kon hem ook aaien, was net schuurpapier, zijn vel. Toen iedereen hem gezien had, gingen we weer terug naar de boot om lekker te ontbijten en daarna te varen naar een ander mooi plaatsje. Onderweg weer een mooi baaitje uitgezocht, lekker gezwommen en daarna naar Poros gevaren. Weer een leuk eiland! We bleven hier twee dagen, want Alfons en ik vertrokken van dit eiland op zaterdag met de vleugelboot naar Athene. We lagen in Poros direct in het centrum voor leuke barretjes, pleintjes en restaurantjes. De mannen zouden 's avonds voor ons koken. Bas had lekkere spaghetti gemaakt met een speciaal mixje voor Patricia. Was erg lekker! 's Avonds zouden we naar de MALIBU BAR gaan om cocktails te drinken. Frithjof had dit ons aanbevolen. Het bleek allemaal erg duur en paste niet in ons budget. Dus toen maar weer lekker terug naar de boot en daar geborreld. Ook nog leuke winkeltjes bezocht. Echt een leuk eiland!
Alfons en ik zouden de volgende dag de boot nemen van 6.15 naar Athene. Dit keer was het een goede reis. De bootreis ging snel en we kwamen in de haven van Athene aan waar het afgeladen vol was met mensen die andere ferry's namen naar verschillende eilanden. Athen was erg rommelig vond ik. We reden met de bus door het centrum naar het vliegveld van Athene. Zo zagen we ook nog wat van de stad. Veel gebouwen werden nog mooi gemaakt voor de Olympische Spelen. Buiten het centrum lag het Olympisch dorp. Dit was helemaal nieuw en netjes opgezet. Ik was benieuwd of ze alles af zouden krijgen voor de Olympische Spelen. Maar dat is ze gelukt! Bij het vliegveld ook alles goed. Ze hebben ook een modern en mooi vliegveld, daar even geshopt en toen op weg naar Milaan. Gelukkig hoefden we dit keer maar 1 uur te wachten in Milaan! Nou dat was het weer, onze vakantie zit er weer op!
Jacqueline en Bas , heel hartelijk dank voor jullie gastvrijheid en gezelligheid. Helaas was ik niet altijd even fit, maar Alfons en ik hebben toch erg genoten. Geniet verder van jullie reis en zet de zeilen maar strak! Veel plezier en leuke avonturen! Ik hoop wel dat jullie weer terugkomen na een jaar, in Nederland!
Heel veel liefs en hopelijk tot snel!!!!!
Patricia en Alfons
xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx
31-08-2004, door Alfons & Patricia
|
