Maria en Jannie (The Mammas): Kroatië - 15/06/04 - 24/06/04
We starten 15 juni 2004
Maria
Ik heb doorgewerkt tot ik Janny om 21.15 uur van de trein zou halen. Daarna samen aan een wijntje, welnee 2 wijntjes om al vast in de stemming te komen.
16-6
06.30 uur opgestaan, nog voor de wekker uit "Reisefieber" en hup naar Car en Jeroen in Baarn, waar we op z'n laatst om 08.15 uur moesten zijn. Nou we waren er om 07.45 uur; ze moesten bijna nog opstaan.
Tibeau naar het kinderdagverblijf gebracht en hup naar Schiphol. Car en Jeroen zijn meegelopen. Jeroen was onze "personal quide", juiste vliegveld, juiste vliegtuig, etc. Vertrek precies om 11.00 uur, eerste glaasje wijn om 12.00 uur. Aankomst Split precies om 12.45 uur. Aankomst op de boot met de taxi (leuke driver) om 13.30 uur.
We werden ontvangen door Jacq en Bas met "bubbles", toast, salade en knoflookbrood. Daarna de kade op, waar we eerst een ijsje eten bij een jonglerende ijsverkoper. Boodschappen in het plaatsje Trogir gehaald, voornamelijk drank, terug naar de boot, uitladen en weer innemen. s' Avonds eten in een plaatselijke dorpstent:
Tonijnsteak, scampies, zeewolf, inktvis, alles gegrild, doorgegeven, zodat we van alles konden proeven. Nog even in een dorpskroegje een laatste drankje en voetballen kijken.
Terug naar de boot om onze graad van dronkenschap te breiken, meegeholpen door de buren, Bob en Timmy, die veel van Suzy weghad.
Jannie
17-6
Na een yoghurtontbijtje gaan we naar de plaatselijke markt om verse vis te kopen en fruit. Vis om vanavond op de 'coole' BBQ te doen. We kopen grote garnalen, inktvis, mul en nog wat. Ziet er mooi uit. Terug naar de boot, watertanken met waterslangkoppeling van "neighbour" Bob. Daarvoor zijn Bas en ik zowat alle winkels in geweest om een passende maat koppeling te kopen (wat niet lukte).
Bob, by the way, is een typische Engelsman, met een droge humor. Zo zei hij b.v. tegen Jacq "You changed your colour in one week" en tijdens de voetbal droeg Jacq een strak oranje T-shirt met hup Holland in front, waarop Bob opmerkte "I did not know Holland was that big". Om 13.00 uur trossen losgegooid en eerst zeilend (later op de motor) naar het eiland Brac gevaren. Bas wist daar een mooie ankerplaats, maar helaas waren alle ankerballen bezet, dus er zat niets anders op dan door te varen naar het eiland Hvar, waar we aanmeerden in het stadje Starigrad. Prachtig oud stadje. Hier liggen we tegen een rondvaartboot aan en moeten morgenvroeg om 05.00 uur op, want dan gaat de buurman varen. De bedoeling was om te BBQ, maar het wordt een lekkere warme hap, omdat je alleen mag BBQen wanneer je voor anker ligt. Dus morgen wordt het BBQ en vanavond de garnalen in de pan.
Maria
18-6
Vanmorgen is de hele crew al om 05.00 uur bij de les en zijn direct weggevaren. Prachtig om zo vroeg te varen en de zon te zien opkomen. Gevaren tot 08.00 uur en voor anker, toevallig precies.... voor een leuk restaurantje. I do love my son-in-law, joins the family, gespot Klementbaai.
Gisteravond lagen we naast een té grote catamaran. Ik heb nog nooit zo'n grote boot gezien. Om middernacht zetten ze de motor aan om van alles op te laden. Grote beroering in de haven, want dat is 'not done' en zeker niet met zo'n joekel.
Gisterochtend voor 't visje kopen nog even 2 leuke T-shirts gekocht voor de twins, knalrose geborduurd met kralen en pailletjes voor Jacq en limegroen voor Car. Bijpassende riemen en een hardstikke gaaf tasje, wat in Utrecht moet blijven staan. Ik wil het ook kunnen gebruiken, maar het is voor Car bij de groene outfit. Jacq is net een kraai want zij viste er nog een roze dikke kralenketting bij op.
Terug bij de Klementbaai.
Janny heeft in een supersonische houding de boei opgepikt die geen touw had, maar het lukte om de boot vast te binden. Daarna lekker zonnen, zwemmen, lezen en genieten, tot rust komen en de werkelijke waarde van het leven inzien. 12.00 uur, we zijn al 5,5 uur op en aan ons eerste wijntje toe. Bas maakt de BBQ aan. Jacq en ik maken een feestelijke schotel van onze vissen, salades, etc. 'T zag er als vanouds profi uit met de bescheiden middelen die we hadden. Er komt een foto hiervan op de website en we hebben genoten en nog eens genoten. Ik begin langzamerhand jaloers te worden op de kiddo's; ze doen 't toch maar samen, geweldig en ook zeer bijzonder om als "the mamma's" als eersten naar hun toe te gaan.
19.45 uur komt er een klein bootje voorbij met een driftig opneukertje, en voor zover wij het begrijpen hoort hij bij het restaurantje en liggen we aan zijn ankerboei. We kunnen blijven liggen mits we komen eten. Minpuntje, hij deed het niet charmant. We zaten net aan een lekker koud wijntje.
20.30 uur Ondanks de chagrijnige eigenaar konden we niet aan de verlokkingen van Antonio ontkomen. Ik was er s' middags al naar toe gezwommen, terrasje vol planten, leuke entourage en een blaffende hond, zodat ik de menukaart niet kon lezen, maar dat gaf niet, het is anyhow leuk met z'n vieren in het rubberbootje er naar toe, hilariteit alom, we hadden allemaal dingen, zoals fototoestellen, telefoons die niet nat mochten worden, but we managed. Lekker gegeten. Terug met drank op zal het moeilijker zijn, maar dat kan je minder schelen dus dat ging zelfs beter. Nog een afzakkertje op de boot en tukken.
Jannie
19-6
Jacq en Maria gaan vroeg zwemmen waarna weer een joghurtontbijt met koffie. Om 10.30 uur zeilen we weg richting het eiland Vis. We hebben ongeveer 11 mijl te gaan en dat met een windkracht van 4,5 - 5 Beaufort lopen we 8 knopen. Het is een fantastische zeiltocht en aangekomen op Vis meren we af vlak voor een hotel en gaan vanavond uiteraard voetbal kijken.Het is nu 18.15 uur, we zitten heerlijk in de zon, 25ºC, met een hapje en een drankje en bedenken dat we eigenlijk een heel beroerd leven hebben. Jacq wordt een goede schipper, heeft goed gestuurd, wat toch ook moet wennen met zo'n groot, nieuw schip. Ook aanleggen aan touwen, die zowat op de bodem liggen is een bijzondere ervaring. Er is hier een leuke bar (Malibubar) waar we vanavond een cocktail gaan drinken. Boodschappen moeten we ook nog doen daar het morgen zondag is. Wijn kopen is een probleem, daar de wijn hier duur is, maar uiteindelijk hebben we nog wat gekocht in een kleine buurtsuper. Een grote fles Stock-brandy, ging er ook wel in. Morgen gaan we naar het noorden, want zo waait de wind, en gaan dan naar Sibenick.
Maria
20-6
Vandaag weer eens een normale start niet te vroeg en niet te laat, gewoon 07.00 uur, 'kassie an'. De normale taferelen, zoals koffie drinken, de dag bespreken etc. Janny en ik gaan het liggeld betalen en daar worden we gewaarschuwd voor de Sirocco, wat op de Bora na de grootste windboosdoener is. We besluiten niet te gaan varen maar te scooteren.
 11.00 uur vertrek scooters. Bas en Jacq op een scooter en Janny en ik op een andere. Mijn motorrijbewijs was voldoende om aan deze zestigers een scooter mee te geven. Via een prachtige panoramische route kwamen we uit bij het plaatsje Komica, zo gezellig en zo mooi.
Het was inmiddels lunchtijd en op een terrasje 4 verschillende pizza's uitgezocht en die roulerend gegeten. Daarna gingen we dood, zoveel was het en geen wijntje want we moesten nog scooteren en terug. We bedachten halverwege een short stop. Jacq en Janny zijn afgestapt en Bas en ik over de keien, onherbergzame stukken etc. verder, nog even een rondje van het huis naar een andere niet begaanbare weg en uiteindelijk samen verder. Veel te vroeg terug in het dorp, de scootertjes hadden we tot 17.00 uur. Ik probeerde Bas te verleiden om nog een lekker rondje te rijden zonder te verstandige en voorzichtige bijrijders, maar Bas wilde terug, lekker een wijntje drinken.
Mijn god wat ben ik blij geweest dat Bas dat wijntje wilde. Toen we bij de boot kwamen, kwam er een asociaal groot charterschip naast ons liggen, althans probeerde naast ons te liggen, maar zijn schroef zat verwikkeld in 1 van onze mooringlijnen en de hele Titanic kwam op ons af. Iedereen in rep en roer. Ik zat te stikken in een nootje maar vond het afhouden van de Titanic, als ik dan toch zou moeten stikken, even belangrijker. Janny stond af te houden. Inmiddels liepen er verschillende personen op de boot rond om te helpen, waarop Jacq eerst alle foto- en filmapparatuur in veiligheid bracht. Iedereen gaf commando's. De schipper van het charterschip sprong in het water met een mes tussen zijn tanden om het touw uit de schroef te halen. Een andere man sprong bij ons aan boord om de lijnen te verleggen en dat alles met een behoorlijke dwarswind.
Al met al duurde de paniek ongeveer 3 kwartier. Onze bootjongen stond er op een biertje te krijgen -al had hij er 100 willen hebben, hij had ze gekregen. We hebben nog nooit met zoveel kracht een 30-tonner proberen af te houden die met zijn loopplank uit bijna de ramen van de boot binnen kwam. Eindelijk lag de charter voor de wal en de gasten stapten van boord af, mooi gekleed, en deden alsof er niets aan de hand was. Excuses konden er niet af. Stel dat Bas en ik langer hadden gescooterd, was dat het einde boot geweest of in ieder geval een heleboel trammelant. Maar gelukkig waren we aan boord. Je zal toch maar niet op je boot zijn.
Bas, ik ben trots op je adequate inzicht, je bent een goede schipper gebleken in noodgevallen.
Bas lijkt in dit geval wel een beetje op zijn vader, die brult ook onmiddellijk; "oprotten met je schip", "sodemieter op", "wegwezen", "waar ben je mee bezig". De Titanic heette in dit geval 'Korab'. Be careful als de Korab in de buurt komt!
Janny heeft haar eerste dronkenschap bereikt, het was hard werken en ik heb er veel voor moeten doen, maar eindelijk revanche, tijdens mijn eerste kennismaking met Janny dronk zij mij onder de tafel.
Jannie
21-6
Redelijk opgedroogd letterlijk en figuurlijk, eerst naar de flappentap, want de knip is alweer leeg. Havengeld betaald, kost tot 182,-- Kuna wat neerkomt op € 25,--, wat voor hier redelijk goedkoop is. Bas en ik hebben de boot geschrobd en water getankt. Om 11.00 uur zijn we gaan varen van het einland Vis naar Korcula. Een prachtige zeiltocht van 22 mijl en hebben er de hele dag over gedaan tegen de stroom in en liggen nu in het plaatsje Vela Luca. We kwamen hier aanvaren en zagen een mooie plek aan de kade. Overleggen hoe we dat zullen doen. Het wordt achterin parkeren. Jacq het anker uitgegooid en Bas achteruitvaren, lukte heel goed en bijna bij de kade komt er iemand, zal de havenmeester zijn geweest, om te vertellen (lees schreeuwen) dat we daar niet kunnen liggen. Dus het anker weer opgevist, dit gaat trouwens allemaal electrisch en liggen nu lekker op eigen anker in het kommetje, uitkijkend op de kade. Onderweg kwamen we de Titanic nog tegen. Hij had nog steeds de ballen aan de verkeerde kant hangen en de loopplank uit. Jacq heeft op dit moment een T-shirt aan, van Mam gekregen en wij zien dat ze vlinders op haar borsten heeft en die gaan nu op de foto.
We hebben vandaag een goedkope dag. Hele dag gezeild en liggen voor anker. Morgenvroeg zeilen we naar Hvar, verhaal komt morgen.
Maria heeft onderweg alle billies van de boot schoongemaakt, was ze uren druk mee. Zij deed net het voorstel aan mij om het vooronder in te gaan. Ik dacht ze doet mij een oneervol voorstel maar het blijkt dat we samen gaan koken. Nou koken, het wordt de pastasaus van eergisteren warm maken + de pasta en een heerlijke aardappelsalade vooraf en eindelijk na het eten krijgen we Bas en Jacq zo gek dat ze willen leren bridgen op voorwaarde dat wij een keer willen klaverjassen. Een beetje leuk vonden ze het wel voor ons, maar het zou leuk zijn als ze het echt leerden.
Maria
22-6
Lekker vroeg en route, stralende zon, die schijnt op 08.00 uur al op je harses en geen wind, dus kabbelen en motoren. Op naar Hvar. Omstreeks het middaguur het haventje in en zien dat er nog maar 1 aanlegplaats beschikbaar is. We besluiten toch voor anker te gaan liggen en het havengeld vanavond te gaan verbrassen! Ik - stomme ik - denk o.k. we hebben haast, we gaan het plaatsje in, trek wat anders aan en kom met tas en al weer aan dek. Ik word keihard uitgelachen -we hébben geen haast, hier hebben we nooit haast, éérst gaan we afwachten of het anker zich goed heeft genesteld en drinken vast ons eerste wijntje.
Janny, Jacq en ik gaan aan wal, ontzettend leuk plaatsje, leuke winkeltjes, leuke stalletjes en gezellige restaurantjes. Jacq gaat internetten en Janny en ik op strooptocht. Janny wil Bas en Jacq een grote ronde stootwill geven, die vinden we. Ik zie een hele kleurrijke ketting en koop die en er is een babylonische spraakverwarring met de verkoper van de ketting die dacht dat ik hem mee uit eten vroeg. Ik dacht hij vraagt of we uit eten gaan terwijl wij alleen maar een tasje voor de ketting vroegen. Hierdoor kregen we wel een goede tip voor een leuk restaurantje. Effe checquen of dit inderdaad leuk was en ja hoor, beeldschoon en lekker. Onthouden Macondo, heerlijk vis gegeten, begeleid van jawel natuurlijk een heerlijke witte wijn. Jacq en Bas trakteerden ons op een lekkere cocktail in een hippe cocktailbar met lounchebanken, hun pina colada, was bijna een nagerecht, ik had gin en champagne en janny gin met blue curacao, we hebben alle recepten meegenomen. Ons bootje zag er wat leger uit en wij zeker voller maar met de grote bal er achter toch allemaal tegelijk naar onze echte boot and we managed again. Ik had mijn telefoontje helemaal in aluminiumfolie gepakt, just in case. Aan boord weer lekker aan de kleine glaasjes Stock en hoe meer we dronken des te wijzer we werden. Ik vergat nog te melden dat Bas het vanmiddag, toen wij op strooptocht waren, heel druk heeft gehad met boten wegjagen die te dichtb ij wilden ankeren. Onze Duitse buurman kon nog harder schreeuwen en iedereen gehoorzaamde tot mijn grote verbazing en s'avonds bleek dit toch juist omdat we allemaal totaal anders lagen. Toen iedereen naar bed was heb ik nog even languit op de buitenbank gelegen, sterretjes kijken, lekker muziekje luisteren en alle wijsheden nog eens de revue laten passeren.
Jannie
23-6
Vanmorgen weer vroeg uit de kooi en alweer prachtig weer. Onze schipper moest weer even de watertanks wisselen, wat af en toe nog problemen geeft. We varen op de motor richting Bol. Bas had gehoord dat daar een heel mooi strand was en besluiten hier vanmiddag te gaan zwemmen. Al motorende en zeilende waren we er om 12.30 uur, was toch nog 12 mijl varen (Stavoren - Enkhuizen). Maria en ik zijn peddelend naar het strand geroeid, daar waren allemaal hele grote kiezels, liep niet zo lekker maar hebben heerlijk gezwommen. Tip voor de gasten aan boord van de Windbreker, neem waterschoenen mee.
Terug op de boot gaan we palaveren en gaan eerst op de motor, want het waaide behoorlijk, later op zeil naar het plaatsje Split, dachten we, maar zijn in een prachtige baai blijken steken en geankerd aan een mooringbal. Jacq en ik hebben dat geoefend en het ging vlekkeloos. Het gaat nl. zo: Jacq vist met de pikhaak de mooringbal op en ik doe er een landvast doorheen. We liggen perfect.
De borreltijd aan boord is altijd de gezelligste tijd aan boord, alles smaakt lekker en het wijntje smaakt goddelijk en ik spreek uit ervaring. Bas gaat BBQ en probeert de BBQ aan te krijgen met Shipclean en met een halve liter spiritus eroverheen lukt hem dat ook nog. We eten heerlijk inktvis en gebakken brood wat ook regelmatig in het water verdwijnt. Onderweg hier naar toe ontdek ik dat bij Bas en Jacq af en toe dezelfde problemen opduiken als bij iedereen die een boot heeft. Geen druk op de waterpomp, het electrisch anker wat kuren vertoont, maar Bas is handig dus kan hij het weer repareren. Gisteravond heb ik ze verrast met een hele grote ronde fender. Toen wij in Vis de problemen met de Titanic hadden, was deze billie goed van pas gekomen. Ik hoop dat ze hem niet vaak hoeven te gebruiken. De baai heet trouwens Lucici. We gaan genieten van een heerlijke avond en misschien gaan we verder met de bridgeles.
Maria
24-6
Laatste dag aan boord. Yoghurt en koffie, dit keer de lekkere dikke yoghurt, ook dat is even uitzoeken. 08.30 uur vertrek naar Split op de motor. Aankomst 10.30 uur en ankeren. Bas zet ons met het kleine bootje af op de kade, hij moet zelf iets voor de boot regelen en we spreken af te zwaaien of te roepen wanneer we terug zijn.
Split is een mooie stad, mooie oude gebouwen en gezellige winkeltjes. Eerst achter de telefoon van Bas en Jacq aan, die het van de week tijdens een telefoongesprek zo maar begaf. De eerste HT-mobilewinkel vroeg 300 Kuna voor een nieuwe kaart, doen we niet. We gaan naar de Head-agency, mooie en aardige jongen, hij heeft apparatuur om de simkaart te fixen, maar dat lukt niet. Jacq moet een nieuwe kaart kopen, 120 Kuna en Jacq zegt o.k. Ik vraag of er geen garantie opzit, uiteindelijk heeft ze de kaart pas 2 weken; de mooie jongen gaat bellen en ja hoor, Jacq hoeft niets te betalen, dat is om 11.30 uur toch gauw 120 Kuna verdiend.
Verder gezellig shoppen. Kadootjes voor Tibeau en Sebas, Fleur en Pepijn gekocht daarna naar de vismarkt, 2 kilo prachtige grote garnalen gekocht voor maar 60 Kuna. Een ijsje in Kroatie is bijzonder lekker en ziet er ook heel mooi opgemaakt uit. Deze verleiding konden we natuurlijk niet weerstaan. Ik had joghurtijs met kersen, 't leek wel slagroom. Bij ons is het altijd harder en zuurder.
13.00 uur besluiten we naar de kade terug te gaan. Janny doet het Backers fluitje. Jacq fluit heel hard op haar vingers en ik doe de indianenschreeuw, maar er gebeurt niets. Uiteindelijk doe ik de indianenschreeuw met volgepompte longen en dan net zo lang en zo hard, dat die rauw gaat klinken en die lukt. We zien een hoofd boven de kajuit uitkomen en onze taxi is geregeld. Er stond een aardige fransman naast ons, die met zijn bootje terugging naar zijn boot, die moest keihard lachen om ons. We kwamen hem onderweg nog tegen en wij zwaaien alsof we al familie van elkaar waren. Op naar Trogir, lekker windje, Jacq begint het steeds beter te doen. Ik blijf de kluns en lijk steeds meer op Oma, volgens Jacq en Janny staat aan het roer alsof het haar boot is, ik ben wel goed als keukenbrigade, doe ik tenminste nog iets goeds.
18.00 uur aankomst Trogir. Plekje zoeken aan de kade, wijntje drinken en dan naar de supermarkt, de leeggezopen voorraad van Jacq en Bas een beetje aanvullen. 1 fles haalt de boot niet, niet onderweg leeggedronken maar gewoon gebroken, we noemen hem onze doopwijn voor de boot i.p.v. champagne, daarna taxi voor morgenochtend 05.00 uur geregeld met de leuke havenmeester.
Vanavond duikt Bas de keuken in onder het mom van, lekker uitrusten en genieten van de laatste avond, maar ik verdenk hem ervan dat ie de grote garnalen zeélf wil klaarmaken. De eerste gang gekookt en de tweede gebakken, heerlijk, alles aan boord is zo lekker. Mensen op de kade lopen lekker te flaneren en te genieten van ons genieten. Janny taaide als eerste af om 01.00 uur. Jacq en Bas even later en ik heb nog op de buitenbank gelegen op en onder een handdoek tot 02.30 uur om vervolgens nog een uurtje in mijn bedje te slapen tot 04.00 uur. Janny en ik zijn meteen klaar wakker.
Jacq en Bas komen hun bed uit om ons uit te zwaaien om 04.45 uur en precies om 05.00 uur is de taxi er en was dit innig afscheid nemen en het einde van de onvergetelijke 10 dagen met onze kinderen.
Meimerend in het vliegtuig zitten we te denken dat het heel bijzonder was dat wij als eersten bij Jacq en Bas op de boot waren. Mee te maken hoe hun reilen en zeilen verloopt en te weten dat ze het goed doen. We hadden nog wel een maand kunnen blijven en zijn best wel een beetje jaloers op hun. We hebben genoten van Bas en Jacq, van de boot en van de kust van Kroatie.
26-06-2004, door Maria & Jannie
|
